„Zapytaj uchodźców”

Debata na temat przyjmowania uchodźców w Europie nie cichnie. Zarówno artykuły prasowe, jak treści publikowane w mediach społecznościowych obrazują niepokojącą rozbieżność stanowisk wobec relokacji uchodźców na terenie Unii.
Tak licznie prezentowane poglądy chcemy uzupełnić o wypowiedzi osób przebywających obecnie w obozach dla uchodźców.

Dzięki współpracy z organizacją Support To Life (Hayata Destek) przekażemy wasze pytania uchodźcom z obozu w pobliżu Diyarbakır w Turcji.

Nadesłane zapytania zostaną przetłumaczone na angielski, a także turecki i kurdyjski. Zgromadzone odpowiedzi pozwolą stworzyć wielojęzyczną publikację.

Wiadomości pod tytułem „Zapytaj uchodźców” prosimy kierować na adres e-mail: piaskowy.smok@gmail.com. Na wasze pytania czekamy do soboty 28 listopada.

Jeśli chcesz wesprzeć tę akcję, podziel się postem ze swoimi znajomymi.

Łączymy serdeczne pozdrowienia,

Zespół fundacji Piaskowy Smok.

Gra Symulacyjna „Przejścia”

Gra ułatwiająca zrozumienie problemu uchodźców.
Wydana w 1998 r. przy współpracy UNHCR i ZHP.

Przejscia gra symulacyjna UNHCRTemat: Symulacyjna gra przedstawia sytuację uchodźców. Poprzez grę uczestnicy mogą wczuć się w sytuacje bezradności, samotności i alienacji, które to odczucia doświadczają w swoim życiu uchodźcy.
Czas trwania: 2 godziny (do 2,5 godzin) nierówno podzielone na 75 minut samej gry oraz 45 minut przeznaczonych na podsumowanie.
Liczba uczestników: 15-60 dla młodzieży starszej, studentów; 15-30 dla młodzieży gimnazjalnej, licealnej.

Obsługa:
3-5 prowadzących.

Tło:
Tragedia uchodźców ma długa historię. Tak długo jak trwały wojny, prześladowania, dyskryminacje I nietolerancja, byli uchodźcy. Znaleźć ich można w każdej części świata, są wyznawcami różnych ras I religii.
Przymuszeni do ucieczki przed strachem o swoje życie oraz o wolność. Często musieli zostawiać wszystko za sobą – domy, dobytek, kraj oraz rodzinę. W obozach uchodźców, warunki życia przez znaczna większość czasu są bardzo trudne. W swym kraju azylu uchodź często stają się ofiarami ksenofobii. Po latach wygnania otrzymują możliwość powrotu do swego kraju, który całkowicie może być zmieniony.

unhcr logoKomisarz Zjednoczonych Krajów ds. uchodźców jest jednostka zajmuje się ochroną oraz pomocą uchodźcom na całym świecie. Aktualnie UNHCR pomaga w dostarczaniu materiałów pierwszej pomocy (wody, żywności,
schronienia) w nagłych sytuacjach, organizuje obozy uchodźców, pomaga tym, którzy chcą powrócić do swojego kraju, a także informuje społeczeństwie o sytuacji uchodźców.

Poradnik:
Ten komplet kilku wskazówek zajmuje się problemem z różnych punktów widzenia. Zawartości tej broszury zgodna jest przynajmniej z trzema z ośmiu „skarbów pokoju”: demokracją, tolerancją I solidarnością a także respektem dla praw ludzkich.

Wskazówki:
Każdy na świecie (bez żadnej większej przyczyny) może stać się uchodźcem w pewnym punkcie swego życia.
Wspólnym punktem doświadczeń wszystkich uchodźców przed, po oraz podczas stawania się uchodźcem jest niepokój.
Uchodźcy nie są groźbą dla krajów, w których są, oni są groźba dla samych siebie. W większości przypadków są oni nie tylko prawomyślnymi obywatelami swych nowych krajów, ale także kompetentnymi I zaradnymi członkami społeczeństwa.

Przekładanie dziecka między drutami kolczastymi
www.flickr.com/photos/nostri-imago/4427921003 (CC BY 2.0)

Cel: Gra jest przygotowana w dwóch wersjach pierwsza dla młodzieży gimnazjalnej i licealnej oraz dla młodzieży starszej, studentów.
Cel jest ten sam: doprowadzić do lepszego rozumienia prawdziwych doświadczeń życiowych uchodźców. Gra oparta jest na stworzeniu realnego wizerunku świata w jakim obracają się uchodźcy. Gra jest również użytecznym edukacyjnym narzędziem szczególnie przydatnym w kształtowaniu świadomości , a także pobudzaniu emocji i poszerzaniu wiedzy dotyczących zagadnień uchodźstwa.

Miejsce:
Gra może być przeprowadzona zarówno na zewnątrz jak I w pomieszczeniu. Idealna sytuacja byłoby umieszczenie poszczególnych etapów gry w odmiennych miejscach. Na przykład rozproszenie może znajdować się na zewnątrz, przekroczenie granicy w drzwiach wejściowych, zaś obóz uchodźców w pomieszczeniu, korytarzu.

Prowadzenie:
Gra jest przeprowadzana w 8 „wejściach”. Dodatkowym, bardzo ważnym elementem gry jest podsumowanie.
1. We wprowadzeniu uczestnicy są uświadamiani, ze będą uczestniczyć w sytuacjach, które pozwolą im poczuć emocje związane z sytuacją uchodźców.
2. Uczestnicy zostają podzieleni na rodziny (grupy) 5-6 osobowe oraz przyjmują na siebie role (dziecka, ojca itp.), które będą odgrywać do końca gry.
3. Symulacja sytuacji osób uciekających przed bombardowaniem. Z zawiązanymi oczami, rozproszeni oraz pomieszani we wszystkich stronach pomieszczenia uczestnicy muszą spróbować odnaleźć się i na powrót stworzyć wcześniej przyjęte rodziny.
4. Uczestnicy maj kilka minut na decyzję (bez rodzin), które z rzeczy mogą zabrać ze sobą.
5. Uczestnicy omijają strefę bombardowania i odnajdują mały szałas, zatłoczony I niewygodny. Muszą tam oczekiwać – nie wiedząc jak długo i na co.
6. Rodziny przekraczają granice. Zatrzymywani są przez nieprzyjaznych urzędników, którzy nie rozumieją ich języka, wręczają im formularze, zapisane w nieznanym im języku, które muszą wypełnić. Ostatecznie
przekraczają granicę.
7. Rodziny zabrane zostają do obozu uchodźców, gdzie zostają umieszczeni w bardzo stłoczonym pomieszczeniu. Muszą oczekiwać na pomoc. Podczas oczekiwań doświadczają braku wody i jedzenia.
8. Po pewnym czasie reprezentant każdej rodziny jest przesłuchiwany w imieniu całej rodziny na wypadek konieczności przesiedlenia do trzeciego kraju.

9. Gra jest prawie skończona. Podczas posumowania uczestnicy wyrażają co czuli podczas gry, zaś prowadzący starają się ustalić powiązania pomiędzy
grą a rzeczywistymi doświadczeniami z życia uchodźców.

Wskazówki dla prowadzących:
Oddanie klimatu gry, przygotowanie w sferze zarówno intelektualnej jak I psychologicznej jest bardzo ważne.
Wskazówki obejmują trzy kroki:
1. Spotkanie z uchodźcami i/lub osobami pracującymi z uchodźcami,
2. Psychologiczne przygotowane: szczególna dbałość o zaznajomienie się z odczuciami uchodźców; kwestia pojęcia czasu (szczególnie z zawiązanymi oczami); pozbawienie autonomii; nikt cię nie słucha, nie jesteś uprawniony do podejmowania decyzji za siebie; uczucie straty (członków rodziny, bliskich przedmiotów, zwierząt itp.)
3. Zdobycie informacji o organizacjach pomagających uchodźcom w twoim kraju.
Sugestie do wykorzystania: szczególnie ważnym w kształtowaniu świadomości emocji bliskich uchodźcom jest działanie. Zrozumienie problemu pomaga w odnalezieniu dróg pomocy.
W zależności od specyfiki sytuacji w danym kraju można:
1. Wspierać uchodźców w obozach uchodźców. Np. pomóc organizować zajęcia dla dzieci, uczyć pisania i czytania, pomagać w zaspokajaniu podstawowych potrzeb osób starszych, chorych i niepełnosprawnych;
pomoc w edukacji pro zdrowotnej i udzielanie pomocy medycznej itp.
2. Wspieranie uchodźców poza obozami. Np. Utrzymywanie kontaktu z organizacjami wspierającymi, włączać dzieci w działania społeczne, uczenie dzieci uchodźców naszego języka i kultury, kształtowanie umiejętności wspomagających zdobycie pracy itp.

okladka_tyl_01
Opis gry na podstawie: http://bialystok.zhp.pl/upload/files/baza/oboz/uchod%C5%BAcy-gra_symulacyjna.pdf

Jak to wygląda w praktyce: http://www.wiadomosci24.pl/artykul/przejscia_czyli_co_czuje_uchodzca_102336-4–1-d.html

„Dla większości najbardziej emocjonujący był pierwszy etap, kiedy poruszali się po omacku, z zasłoniętymi oczami, w huku, szukając swoich rodzin. Studenci przyznali, że towarzyszyło im poczucie braku bezpieczeństwa i strach. Podczas innych etapów mieli poczucie, że nic nie mają i są nikim, przeżywali frustrację czy, na granicy, desperację z powodu niezrozumienia. Niektórzy uważali, że powinni dostać jeszcze bardziej „w kość”, żeby naprawdę wczuć się w sytuację, jednak większość studentów przyznała, że przynajmniej w jakimś stopniu poczuli i zrozumieli, jak to jest…”
Do pobrania polska wersja gry (umieszczona za zgodą UNHCR): Gra symulacyjna Przejścia (pdf, 9MB)

Oryginalna wersja (w jezyku angielskim) na stronie: http://www.unhcr.org/473dc1772.html